حب علی(ع)‏

یا علی(ع) حبک ایمان و بغضک کفر (بحارالانوار) پیغمبر اکرم (ص) فرموده دوستی علی(ع)عین ایمان بخدا و رسول است در حدیث سلسلة الذهب که کلمه لا اله الا الله حصنی. نظیر آن روایة علی(ع) بن ابیطالب حصنی نیز رسیده نه اینکه دو مطلب باشد. بلکه حقیقت ایمان توحید در ولایت علی(ع)گنجانیده شده است نه حب دنیا و نه حب شهوات بلکه حب خدا و آخرت و دوستان خدا.
حب حق و علی(ع)با حق است و حق با علی(ع)(علی(ع) مع الحق و الحق مع علی(ع)) نماینده خدا و رسول علی(ع) است. حب یعنی علاقمندی به علی(ع) به مسجد و خدا و آخرت است ولایت علی(ع) یعنی فرار از شیطان و تبعیت رحمن، اهل لا اله الا لله شدن از هوای نفس فرار کردن از گناه پرهیز کردن رفتن در حکومت و ولایت علی(ع) است.
لذا مستحب است در (عروة الوثقی) آمده بر کفن این دو حدیث را بنویسید کلمه لا اله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی و هم روایت ولایة علی(ع) بن ابیطالب حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی. هر دو روایت از حضرت رضا (ع) از آباء عظامش از جبرئیل از لوح از قلم از ذات مقدس ربوبی جل و علی(ع) است، این دو روایت در حقیقت یکی است هر چه در ولایت است در توحید است هر کس در ولایت علی(ع)است در حصن توحید است.

شکوه عشق، ز ایثار لشکرش پیداست
گواه من ز شهیدان سنگرش پیداست‏

اسیر عشق ز بند تعلق آزاد است
چه درگه است؟ که حُریت از درش پیداست‏

کمال عشق خدا در علی(ع) تبلور یافت
صفات و ذات الهی ز مظهرش پیداست‏

سر نیاز من و آستان عشق علی(ع)
کسی که منزلش نزد داورش پیداست‏

علی(ع) است محور توحید و مرکز ایمان
که نور وحدت از پای تا سرش پیداست‏

علی(ع) تجلی ذات پیغمبر است و خدا
کز صفات خدا پیغمبرش پیداست‏

منبع : کرامات العلویه، علی میر خلف زاده‏، نشر مهدی یار

شعر مرثیه حضرت امیرالمومنین علی (ع) _مصطفی صابر خراسانی

دل غــربتکده ام بــارانی اســت

ابـریم دیـده ی ماتم زده ام بــارانی است

مثـل پروانـه پـرم دربه در سـوختن ا سـت

گریه ی شمع همه زیر سر سوختن است

این چه داغیست که جان هـ مه را سوزانده

در دل قــــبر دل فاطــــمه را ســـوزانده

حســـن از هـــیبت نامش جملی را انداخت

باورم نیـــست کـه یک ضـربه علی را انداخت

باورم نیـست که خـیبر شـکن از پا افتاد

حضـرت واژه ی برخـواستن از پــا افــتاد

کم نمکدان تو را هر که نمک خورد شکست

باز با زخم سرت کعبه ترک خورد شکست

صد جلوه از پیمبر تو قد علم کند-امام علی(ع)

صد جلوه از پیمبر تو قد علم کند

آیینه چون به محضر تو قد علم کند

 

جایی برای پر زدن جبرئیل نیست

در آسمان اگر پر تو قد علم کند

 

دنیا کم است ظرفیتش، پس مجال نیست

تا جلوه های دیگر تو قد علم کند

 

راه فرار نیست هزاران سپاه را

هر وقت نام حیدر تو قد علم کند

 

دیگر به ذوالفقارِ دو دم احتیاج نیست

آن لحظه ای که همسر تو قد علم کند

 

افتادنِ به پات مرا سربلند کرد

از این طریق نوکر تو قد علم کند

 

فردای رستخیز، شفاعت تو را کم است

در آن مقام، قنبر تو قد علم کند

 

از پشت سر زدند تو را... جراتش نبود

شمشیر در برابر تو قد علم کند

 

زینب نمی گذاشت که فرقت دو تا شود

فرصت نبود دختر تو قد علم کند

آیت الله وحید خراسانی: نعمت عزاداری روز بیست و یکم برای امیرمؤمنان(ع) را از دست ندهید

 نعمت عزاداری و سینه زنی برای امیرالمومنین (ع) را در روز بیست و یکم از دست ندهید.

 آیت الله العظمی وحید خراسانی گفت: " مردم عذر می آورند که روزه‌اند. با روزه هیئات چه جور بیرون بیاید؟ قدر نعمت عزاداری برای امام علی(ع) را بدانید.‌ اگر با آن زبان روزه بیرون بیایی و برای فرق شکافته او بر سر و سینه بزنی، وقت مردن خاتم انبیا (صلی الله علیه وآله) سرت را به زانو خواهد گرفت. این نعمت ها از دست رفته است."

این مرجع تقلید گفت: " پیامبر فرمود: یا علی! کسی که تو را کشته، مرا کشته. بعد فرمود: یا علی! تو روح منی! تو مثل جان منی! تو از طینت منی! یعنی چه این حرف‌ها؟ یعنی عزاداری روز 21 ماه رمضان، عزاداری برای شخص خاتم (صلی الله علیه وآله) است. "

ایشان افزود: " دسته هایی که بیرون می آیند، برای شهادت خاتم انبیا (صلی الله علیه وآله) بیرون آمده‌اند. معنای این کلمه این است: مجالسی که منعقد می شود، برای شخص پیغمبر خاتم (صلی الله علیه وآله) است. اگر بشریت بفهمد، نه تنها شیعه، برای امیرمؤمنان علی (علیه السلام) روز بیست و یکم بر سر و سینه می زند. اگر آدمیت بفهمد، هر جا انسان است، هر جا بشر است، روز بیست و یکم برای امیرمؤمنان علی (علیه السلام) سیاه پوش است. "